0
STUDIO FM1 105.4
"Music is the poetry of the air."
~ Richter
Τι είδος μουσικής σας αρέσει;












Interviews
Συνέντευξη Planet Of Zeus
12.08.2014

Ένας μήνας πέρασε από τη ημέρα που η πλέον ανερχόμενη εγχώρια heavy rock μπάντα ξεχύθηκε στους δρόμους για την εδραίωση του ονόματός της. Αφορμή η προώθηση της τρίτης τους δουλειάς με τίτλο “Vigilante”. To μονοπάτι της περιοδείας σταματά τους Planet Of Zeus στο Ηράκλειο Κρήτης και εμάς στους καναπέδες του Cine-Studio όπου Μπάμπης και Στέλιος, λίγο πριν εμφανιστούν στη σκηνή, χαλαροί και ορεξάτοι, κουβεντιάζουν μαζί μας για τιμωρούς, άπληστες γυναίκες και κονκάρδες Metallica.

Δεν έχει περάσει ούτε μήνας από την κυκλοφορία του τρίτου σας full- length ονόματι “Vigilante”. Ποιες είναι οι πρώτες αντιδράσεις του κοινού πάνω στο νέο υλικό;

Μπάμπης: Το πρώτο feedback είναι σημαντικά θετικό, ο κόσμος γουστάρει  που ακούει κάτι διαφορετικό. Το αντιλαμβανόμαστε πολύ και στις συναυλίες μας.

Στέλιος: Περιμένουμε την καθιέρωσή του υλικού μέσω των συναυλιών διότι αν δε περάσει από εκεί, δε θα μείνει στη συνείδηση του κοινού όσο και να το ακούσει σπίτι του. Το feedback των live είναι το σημαντικότερο.

Είναι το “Vigilante” ο πιο δουλεμένος Planet δίσκος;

Στέλιος: Σαφέστατα. ‘Εχει να κάνει με το γεγονός ότι τον ηχογραφήσαμε live, χωρίς μετρονόμους, κάτι το οποίο κάνουμε για πρώτη φορά. Δουλέψαμε περισσότερο πάνω σε λεπτομέρειες των φωνητικών και της ενοχήστρωσης. Είναι ο μόνος τρόπος για να ανέβεις επίπεδο.

Πέρα από συνθετική εξέλιξη, στη νέα σας δουλειά παρατηρούμε δεινότερες εκτελεστικές ικανότητες, όπως π.χ στα εξαιρετικά φωνητικά του “No Tomorrow”. Είναι αναγκαία η καθημερινή δουλειά ακόμη και από μπάντες που είναι εδραιωμένες στη συνείδηση του κόσμου;

Μπάμπης: Φυσικά, ο χρόνος που αφιερώνεις στις πρόβες είναι το παν. ‘Οσο πιο πολύ πρόβαρεις τόσο δένει και η χημεία της ομάδας. Δεν είναι ότι βελτιωθήκαμε τόσο ως μονάδες αλλά ως σύνολο.

Στέλιος: H μόνη «αχάρη» δουλειά ενός συγκροτήματος είναι οι πρόβες του αν και πολλές φορές καλά περνάς διότι είσαι με ανθρώπους που γουστάρεις να παίζεις μαζί.

Ποιά είναι η έμπνευση του τίτλου “Vigilante”; Μήπως την έχετε ξεσηκώσει απ’την σειρά Arrow;

Μπάμπης: Δεν έχω ιδέα για τι πράμα μιλάς (γέλια). Ο ντράμμερ μας ο Σεραφείμ έφερε την ιδέα στο τραπέζι και την κρατήσαμε.

Στέλιος: Μας αρέσει η σημασία του όρου όταν δε την παίρνεις εντελώς ρεαλιστικά. Vigilante δεν είναι μόνο ο τιμωρός, είναι και αυτός που απλά αφήνει κάποιον έξω απ’τη ζωή του, χωρίς απαράιτητα να τον «μαχαιρώνει». ‘Εχει να κάνει με την αδιαφορία που δείχνεις σε κάποιον απ’τον οποίο πληγώθηκες, η τιμωρία του θα είναι πάλι δυνατή. Υπό αυτήν την έννοια, όλοι κρύβουμε ένα μικρό Vigilante μέσα μας.

Ένα από τα καλύτερα και, ταυτόχρονα, πιο διαφοροποιημένα νέα τραγούδια είναι το επικό 7λεπτο “The Beast Within”. Τι ακούγατε τη περίοδο που το συνθέτατε;

Μπάμπης: Είναι από τα πιο ακραία κομμάτια μας σε όλους τους τομείς, είτε μιλάμε για φωνή, είτε για ενοχήστρωση. Οι χροιές του είναι πολύ τσιμπημένες.

Στέλιος: Ακούγαμε αυτά που συνηθίζουμε να ακούμε. Δεν είναι ότι γουστάρουμε μόνο heavy rock. Τέτοια riffs έχουν ξανάρθει κοντά, απλά τα απορρίπταμε, λέγαμε πως δεν είναι Planet. Αυτή τη φορά αποφασίσαμε να τα κρατήσουμε. Ό,τι παίζουμε εμείς, πλέον, είναι Planet. Είχαμε τέτοιες ιδέες στο μυαλό μας απλά είναι η πρώτη φορά που βγήκαν παραέξω.

Υπάρχει τρόπος να ευχαριστήσουμε το άπληστο αυτό κορίτσι που σας έδωσε έμπνευση στο “A Girl Named Greed”;  Μιλάμε για το σουξέ του δίσκου…

Μπάμπης: Χαχα! Υπάρχουν δυο ερμηνείες. Στη κυριολεκτική μεταφράζεται ως μία ή ορισμένες κοπέλες που τα θέλουν όλα δικά τους. Είναι αρκετά cute… Στη μεταφορική, η απληστία είναι τόσο γοητευτική όσο μία γκόμενα με την οποία παθαίνεις αμόκ. Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη κοπέλα.

Στέλιος: Στη πραγματικότητα η κοπέλα είναι η ίδια η απληστία.

Ποια είναι η έμπνευση πίσω από τα σχεδόν κινηματογραφικά σας video clips;  Υπάρχουν ιδέες για το επόμενο;

Μπάμπης: Οι ιδέες είναι αποτέλεσμα κουβέντας με τον σκηνοθέτη μας, Δημήτρη Τζέτζα. Το "Vanity Suit" για παράδειγμα είναι δικιά του δουλειά. Επίσης, όλο το concept του πρόσφατου ("Vigilante") είναι δικό του. Εμέις απλά του δώσαμε τη μουσική και εκείνος την έκανε εικόνα. Το να μιλήσουμε για κάποιο καινούριο είναι νωρίς. Μας αρέσουν οι καλές παραγωγές. Θα περάσει ορισμένος χρόνος μέχρι το επόμενο.

Στέλιος: Είναι και θέμα του Δημήτρη. Το καλοκαίρι έχει φορτωμένο πρόγραμμα, δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί μαζί μας. Σίγουρα, όμως, μετά το καλοκαίρι να περιμένετε ένα καινούριο Planet video clip.

Πως σας φάνηκαν οι από κοινού περσινές σας εμφανίσεις με τους Clutch; Ήταν αγχωτικές οι συναυλίες αυτές λόγω μεγαλύτερης προσέλευσης κοινού από ένα τυπικό Planet show; Θεωρείτε τον τελευταίο τους δίσκο “Earth Rocker” ως ένα instant classic του ήχου;

Μπάμπης: Οι Clutch είναι χαλαροί τύποι, όπως ακριβώς το περιμέναμε. Μας άρεσε, κάτι που δε βλέπεις συχνά σε μεγάλες μπάντες. Σε ολόκληρη τη διάρκεια του set μας, Αθήνα - Θεσσαλονίκη, μας παρακολουθούσαν απ’την άκρη της σκηνής. Αυτό μας τρέλανε εντελώς, ταυτόχρονα μας έδωσε επιπλέον ώθηση. Είναι συγκινητικό να το βιώνεις από μπάντες που ακούς χρόνια.

Στέλιος: Η συναυλία της Θεσσαλονίκης ήταν normal. Στην Αθήνα ήταν εξωπραγματικό. Στην αρχή, προσωπικά, φοβήθηκα κιόλας.

Μπάμπης: Σπουδαίο το “Earth Rocker”.  Είναι πολύ γρήγορο και επιθετικό. Κυκλοφόρησαν τον κατάλληλο δίσκο την κατάλληλη στιγμή. Ήταν αυτό ακριβώς που έπρεπε να κάνουνε.

Πώς ήταν η heavy/stoner rock σκηνή στην Ελλάδα όταν πρωτοξεκινούσατε; Περιμένατε ότι σήμερα θα είχε τέτοια αποδοχή και μάλιστα με τη δική σας συμβολή τόσο έντονη;

Στέλιος: Όταν ξεκινήσαμε δεν υπήρχε η σκηνή στην Ελλάδα πέρα από τους Nightstalker. Σίγουρα υπήρχανε κι άλλες μπάντες απλά δεν γίνανε ποτέ γνωστές. Αυτό οφειλόταν στην έλλειψη διαδικτύου, ήταν δύσκολη η επικοινωνία. Εμάς μας πήρε λίγο καιρό μέχρι να πάρουμε τα πράγματα στα σοβαρά, ήμασταν αρκετά χαλαροί στο ξεκίνημα. Τότε, τέλη 90’s αρχές 00’s, διαδεδομένα είδη στη Ελλάδα ήταν το heavy, το black, το nu, δεν υπήρχε χώρος για το heavy rock.

Μπάμπης: Μου αρέσει η απενοχοποίηση του σκληρού ήχου στις συναυλίες μας. Εννοώ πως σε ένα Planet live θα δεις ετερόκλητο κοινό. Κλασσικούς μεταλάδες, ακραίους μεταλάδες, μικρές ηλικίες, μεγαλύτερες ηλικίες. Θα δεις ακόμη και άτομα που δε θα τα έκανες για ροκ συναυλία. Οι εποχές όπου τα κουμάσια της γειτονιάς σε πλησίαζαν επειδή έβλεπαν πως φορούσες κονκάρδα Metallica, σε ρώταγαν να πεις όλους τους δίσκους τους και σου την έπαιρναν διότι δε τους ήξερες, έχουν περάσει. Πλέον ο κόσμος είναι πιο ανοιχτόμυαλος, ακούει ποικίλη μουσική. Μας αρέσει που κι εμείς με τη σειρά μας συμβάλλαμε σε αυτό.

Στέλιος: Είχαμε ελληνικές μπάντες ως παραδείγματα στο τρόπο που εδραίωσαν την επιτυχία τους. Ακόμη προσπαθούμε να πετύχουμε αυτό που πολλές έχουν καταφέρει. Όλο αυτό είναι μια ιστορία, μια συνέχεια. Δεν είναι να πάει ένας δίσκος καλά και τέλος. Είχαμε πάρει πολύ κουράγιο από εκείνες τις μπάντες. Νιώθουμε ευτυχισμένοι που το δίνουμε πίσω στις νέες. Είναι ό,τι καλύτερο έχουμε κάνει στη ζωή μας.

Από Μενέλαο Παρίση, Χρήστο Παπαδάκη, Κατερίνα Λυμπερίδου

1.
Theory Of A Deadman - Savages
2.
Jenny Lewis - Voyager
3.
Coldplay - Ghost Stories
4.
Lorde - Stay
5.
Jack White - Lazaretto
6.
Adelitas Way - Stuck
7.
Arctic Monkeys - AM
8.
Rise Against - The Black Market
9.
Linkin Park - The Hunting Party
10.
Various Artists - Vans Warped Tour '14: 2014 Tour Compilation